Nienke Mullink voltooit zware 1000 mijl solo-kwalificatie voor Mini-Atlantique
LORIENT – Zeven dagen alleen op zee, ruim 1000 zeemijl afleggen en onderweg navigeren met een sextant, boeien ronden en bewijs verzamelen van elke passage. Zeilster Nienke Mullink heeft haar kwalificatietocht voor de Mini-Atlantique succesvol afgerond. Daarmee zette ze een belangrijke stap richting de prestigieuze offshorewedstrijd die op 22 juli van start gaat. En voor Mullink een volgende stap is op weg naar haar uiteindelijke doel: deelname aan de Mini-Transat in 2027.
De kwalificatie begon op 6 juli in het Franse La Trinité-sur-Mer. De route voerde Mullink solo over het Kanaal naar de oostkust van Ierland, diep de Ierse Zee in naar de zuidkardinaal Kingstown Bank. Vervolgens keerde ze terug richting Frankrijk, waar ze verschillende rotsformaties voor de kust van La Rochelle moest ronden, onder de brug van Île de Ré door moest varen en uiteindelijk finishte in Lorient.
Voor Mullink was het de eerste keer dat zij zo lang onafgebroken alleen op zee verbleef. “Ik vond het vooraf best spannend,” vertelt ze. “Ik had alles goed voorbereid, maar wist dat er zwaar weer op me lag te wachten.” Die verwachting kwam direct uit. Kort na vertrek kreeg de zeilster te maken met ruige omstandigheden. De eerste dagen stonden in het teken van harde wind, frontale weersystemen en golven van drie tot vier meter hoog. Windstoten tot 30 knopen zorgden voor snelle, maar zware omstandigheden.
De eerste nacht leverde meteen een gevaarlijke situatie op. Terwijl Mullink dacht veilig een eerste korte slaapperiode te kunnen nemen, werd ze plotseling wakker door een felle zaklamp die haar boot verlichtte. Een kleine zeilboot zonder AIS-signaal of verlichting bleek op slechts enkele meters afstand langs haar heen te varen. “Die had ik totaal niet gezien,” blikt ze terug. “Dat was behoorlijk schrikken.”
Ook het ronden van de Ierse boei bleek een uitdaging. In het donker, bij harde wind en hoge golven, had Mullink twee pogingen nodig om de manoeuvre veilig uit te voeren. Uiteindelijk slaagde ze erin de verplichte passage te maken en haar route voort te zetten.
Naast het zware weer vormde vermoeidheid een belangrijke uitdaging. Tijdens de terugtocht door het drukbevaren Kanaal moest ze voortdurend alert blijven op commerciële scheepvaart. Omdat langdurig slapen geen optie was, navigeerde ze met dutjes van slechts tien minuten tussendoor.
Na drie dagen bereikte ze al de helft van de kwalificatietocht. Daarna veranderden de omstandigheden drastisch. Een hogedrukgebied zorgde voor zon, vlak water en aanzienlijk minder wind. Het bood Mullink de kans om uit te rusten, natte spullen te drogen en de accu’s weer op te laden. “Het werd warmer en ik kon eindelijk slapen,” zegt ze. “Daarnaast werd ik onderweg nog begroet door dolfijnen, wat een mooi moment was na die zware eerste dagen.”
Hoewel de omstandigheden aangenamer werden, zorgde het gebrek aan wind voor een nieuwe uitdaging. De tweede helft van de tocht veranderde in een oefening in geduld. Omdat er geen wedstrijdelement aanwezig was, miste Mullink de directe competitie die ze normaal tijdens races ervaart en waar ze van geniet. “Dat solo varen zonder competitie viel me eerlijk gezegd tegen. Ik vind zeilen vooral leuk als ik tegen anderen vaar ben ik achter gekomen. Dit voelde soms meer als een lange toertocht.”
De zwaarste mentale beproeving kwam vlak voor de finish. Op slechts veertig mijl van Lorient viel de wind vrijwel volledig weg. Dichte mist en onbetrouwbare weersvoorspellingen zorgden ervoor dat een traject dat normaal enkele uren duurt, uiteindelijk bijna een volledige dag in beslag nam.
Ondanks de uitdagingen kijkt Mullink positief terug op haar prestatie. De tocht leverde niet alleen waardevolle ervaring op, maar ook vertrouwen in haar boot en haar eigen capaciteiten. “Ik heb geen enkele schade gehad en veel vertrouwen gekregen in de boot. Ook weet ik nu dat ik zo’n lange periode alleen op zee aankan. Dat geeft rust richting de komende wedstrijden.”
Aankomst bij de brug bij Ile de Ré.
Na afloop reisde de zeilster terug naar Nederland om uit te rusten en het uitgebreide kwalificatierapport af te ronden. Zodra dat wordt goedgekeurd, is haar deelname aan de Mini-Atlantique officieel bevestigd. Die race, die via de Azoren voert en weer terugkeert naar Frankrijk, begint op 22 juli.
“Heb ik ervan genoten? Niet echt,” lacht Mullink. “Maar ik heb er veel van geleerd en ben vooral heel blij dat ik het achter de rug heb.”
Nienke Mullink